Czas pożegnań

Ten wpis dedykuję moim trzecioklasistom, którzy niedługo kończą gimnazjum.

Dobra wiadomość jest taka, że za tydzień rozpoczną się wakacje. A gorsza jest taka, że to koniec jakiegoś etapu i trzeba się pożegnać z przyjaciółmi. Nic nie trwa wiecznie. Ani to co złe, ani to co dobre i piękne. Ale też wszystko, co przeżywamy, pozostawia ślad, kształtuje i nigdy tak całkiem nie znika.

Setki spędzonych razem godzin. Wesołe i smutne chwile. Ludzie, którym powierzaliście swoje sekrety, którzy widzieli Wasze drobne sukcesy i porażki. Wszystko to sprawiło, że teraz jesteśmy trochę inni, dojrzalsi, lepsi.

Dziękuję Wam za wszystkie dobre chwile, które razem stworzyliśmy. Dziękuję za wszystkie Wasze starania, za wyrozumiałość, kiedy miałam słabszy dzień i po prostu nie mogłam dać z siebie więcej. Tyle razy doprowadziliście mnie do łez! Oczywiście tych dobrych ze śmiechu albo ze wzruszenia. To są dla mnie jako dla nauczyciela bezcenne chwile.

W drugiej klasie weszliśmy na wojenną ścieżkę, to też fakt. To już dawno za nami. Macie wspaniałych rodziców, którzy bardzo pomogli nam pokonać te trudności. W końcu zakopaliśmy wojenny topór. A dobra lekcja pozostanie na zawsze.

Ten rok to „złote jabłka” – nasz wspólny sukces, przygotowania do egzaminu, „rozmowy z panią Tomaną:D”, bardzo udana wycieczka, komers, na którym świetnie żeśmy się bawili.

Nie chcę przeceniać swojej roli, bo nie jestem nawet Waszą wychowawczynią, mam jednak cichą nadzieję, że udało mi się w jakimś stopniu wyposażyć Was w umiejętność krytycznego myślenia, ambicję, wiarę we własne siły, ale też umiejętność współpracy z innymi. Chciałabym, żebyście za szybko nie porzucali ideałów, żebyście  zawsze byli dobrzy, mądrzy, wrażliwi i odważni.

Nawet jak coś w życiu nie wyjdzie idealnie, nie można się poddawać. Każdy z Was jest inny, każdy jest ważny.

Kończy się gimnazjum, po wakacjach rozpoczniecie kolejny etap w życiu. Również niezwykle ważny i oby równie udany! Póki co jeszcze przez tydzień jesteście 3S, potem nasze drogi się rozejdą. Relacje pozostaną. Szkolne przyjaźnie są długowieczne.

Życzę Wam wspaniałych wakacji, zasłużyliście na porządny odpoczynek!

3 myśli w temacie “Czas pożegnań”

    1. Przedmiot j.polskiego niby taki oczywisty, łatwy,czasami nudny…jednak dzięki tak “Wspaniałej polonistce”,która potrafi nietylko przekazać wiedze, ale z wielkim sercem i oddaniem jest blisko uczniów.
      Dziękuję za to, że dzięki pani,moja córka z tak wielkim entuzjazmem opowiada o “polskim” i pokochała ten przedmiot.
      Dziękuję, że mimo potknięcia nie skreśla pani człowieka. To pozwala mi wierzyć, iż są pedagodzy, z powołaniem……DZIĘKUJĘ

  1. Odchodzą ci – przychodzą inni, a Pani osobowość i dar porozumiewania się z tymi młodymi ludźmi, zawsze pozostanie dla nich i tych następnych. Oby takiego daru, doświadczyło wielu innych pedagogów. Ci młodzi gniewni, długo bedą mieli Pani lekcje i rozmowy w pamięci. Dziękuję.
    Mocny przekaz Pani Elu, oj mocny

Leave a Reply